رنگ منو:
رنگ بنر:
رنگ اصلی:
قالب صفحه:
  • عریض
  • محصور
تاریخچه محله مبارک آباد و حسین آباد

محله­ ی مبارک­ آباد ـ حسین­ آباد در قسمت شمال­ غربی منطقه ­ی­ چهار شهرداری تهران قرار گرفته است.
محله مبارک آباد و حسین آباد در سال 1387 با یکدیگر ادغام شدند. اما تا قبل از آن هر یک محله ای مستقل در شهرداری منطقه 4 تهران بودند. در حال حاضر این محله از شمال به بزرگراه شهید بابایی، از جنوب به بزرگراه شهید زین الدین، از شرق به بزرگراه امام علی (دارآباد) و از سمت غرب به بزرگراه شهید صیاد شیرازی منتهی می شود . محله مبارک آباد - حسین آباد از شمال با منطقه 1 شهرداری تهران، از جنوب با محله کاظم آباد و در قسمت کوچکی با محله مهران، از طرف شرق با محله شیان - لویزان، در قسمت جنوب شرقی نیز با محله شمس آباد - مجیدیه و از طرف غرب با محله ضرابخانه ـ پاسداران همسایه است.
محله مبارک آباد تا قبل از سال 1387 و ادغام با محله حسین آباد از سمت شمال به خیابان مغان، از جنوب به بوستان، از شرق به ریحانی و از طرف غرب به خیابان پاسداران ختم می شد و 15904 نفر در این محله ساکن بودند(معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری منطقه 4، 1387) زمین های مبارک آباد از متعلقات عین الدوله بوده است. خانواده هروی از افراد سرشناس این محله هستند. میدان هروی دراین محل از همین خانواده نام گرفته است. رضاخان هروی بصیر الدوله بخشی از این منطقه را از عین الدوله به طور اقساط خریداری نموده است . دکتر ستوده در جلد دوم کتاب جغرافیای تاریخی شمیران در مورد مبارک آباد نوشته است : املاک این سه دهکده [مبارک آباد، لویزان، شمس آباد] متعلق به عین الدوله بود و قصد فروش داشت . رضا خان هروی بصیرالدوله به خیال خرید افتاد ولی نقدینه ای نداشت. از خان ناظر پولی قرض کرد و این سه دهکده را خرید. قرار بر این بود که پس از خرید و ضبط املاک قرض ناظرخان را به اقساط بپردازد. طولی نکشید خان ناظر فوت شد و بصیرالدوله صاحب املاک شد. بدرالسلطنه همسر رضا خان بصیرالدوله بود که پس از فوت رضا خان املاک به او [بدرالسلطنه] رسید. بدرالسلطنه پس از فوت رضا خان به حباله نکاح صدیق اعلم (بعدها دکتر صدیق) درآمد. بدین ترتیب صدیق اعلم دست به این اراضی پیدا کرد (ستوده، 1374: 747 ( دکتر کریمان در کتاب تهران در گذشته و حال می نویسد : مبارک آباد در محدوده طرح 25 ساله واقع و در سوی شمال شرقی شهر افتاده و جزو بخش حومه شمیران است که 6 کیلومتری جنوب شرقی تجریش، 2 کیلومتری مشرق راه طهران به سلطنت آباد قرار دارد. جمعیتش در فرهنگ جغرافیایی ایران 258 تن درج آمده و از قنات مشروب می گردد. از آن جا غلات و بن شن و صیفی و انار و انجیر به دست می آید. شغل اهالی زراعت است. جمعی اندک نیز در مهمات سازی [کارخانه مهمات سازی سلطنت آباد] کار می کنند . یک دستگاه ساختمان از عهد قاجار دارد. مزرعه مخلص آباد جزو این دِه است(کریمان، 1355: 441 ) در کتاب جغرافیای تاریخی شمیران آمده است : مبارک آباد از دهکده های آباد شده در دوران قاجاری است که در جنوب شرقی لویزان افتاده است و در گذشته به نام کاظم آباد نیز معروف بوده است. مبارک آباد در جنوب شرقی لویزان است و از شمال به حسین آباد و از جنوب به کاظم آباد و از مشرق به لویزان و از مغرب به اراضی حسین آباد محدود می شود . مالک ده فعلا آقای هروی است. یک رشته قنات پر آب دارد که مظهرش در لویزان است. از آب رودخانه هم استفاده می کنند. باغ های آن بیش از لویزان است و در نتیجه سردرختی بیشتری دارد که جمعیت آن طبق سر شماری 1335.ش بالغ بر 113 تن بود که 51 تن مرد و 62 تن زن بودند. یک مسجد و یک تکیه و یک حمام دارد (ستوده، 1374: 747) امروز از آن درختان سرسبز و باغ های میوه، نشانی در مبارک آباد (همچون سایر محلات تهران) دیده نمی شود. چنان چه دکتر ستوده در کتاب جغرافیای تاریخی خود آورده است، تخریب درختان و باغ های مبارک آباد به سال 1329 بر می گردد .  دوستعلی خان معیرالممالک در این باره نوشته است: "از گوشه زیر سلطنت آباد به طرف مبارک آباد راهی گردیدم. خدا شاهد است وقتی نزدیک به دیوار آن باغ رسیده که در ایام قدیم از نیم فرسنگی نسیم جان فزایش روح می داد، امروز از باغ سموم خارج می شد. تمام آن چنارها را بریده و به وجه نزدیک کرده اند . صحرای خشکی ساخته اند که برای افتادن اردو و مشق نظامی بسیار به کار است" (ستوده،1374: 746 (
اراضی این منطقه برای زراعت بسیار مرغوب بوده و محصول زیادی به دست می داده است . در واقع کشت و زراعت برای زارعان این منطقه پربرکت و مبارک بوده به همین دلیل به این منطقه مبارک آباد می گفته اند که تا امروز نیز ادامه دارد. همچنین ساختمان های تاریخی در محله مبارک آباد وجود دارد که در مالکیت عین الدوله و بصیرالدوله بوده است. نگارخانه برگ و خانه فرهنگ صدف از آن جمله اند. اراضی حسین آباد نیز از متعلقات عین الدوله بوده که پس از فروش تحت مالکیت رضاخان هروی بصیر الدوله درآمده است.